quarta-feira, 5 de outubro de 2016

NIEUWSBRIEF OKTOBER - NOTICIAS OUTUBRO 2016

Missiefeest op de Sint-Kristoffelparochie met enkele nieuwe produkten dat Acopamec verkoopt op zijn info- en verkoopstand. Padre André, stichter van de werkgroep vierde zijn 90 jaar.
Festa na paroquia Sint-Kristoffel com a venda de alguns novos produtos no estande da Acopamec. Padre André, fundador do Grupo Acopamec Brugge, festejou 90 anos.

MISSIEFEEST OP ZATERDAG 15 EN 16 OKTOBER ...

... in het parochiehuis, Bossuytlaan 24, Assebroek ten voordele van "MASOMO" in Congo waarvoor Betty Sapalo het initiatief  nam… (info: www.masomo.net)  en  "ACOPAMEC" in Brazilië, bezield door pr. Michel Ramon. (info: www.acopamec.be)

PROGRAMMA:

Zaterdag 15 oktober 2016
16.30 u Eucharistieviering in de kerk van Sint-Kristoffel.                                            
Vanaf 17.00 u: Keuze tussen gevarieerde koude schotels, croque monsieur, wafels, pannenkoeken, gebak en allerlei drank. Eveneens tombola.
Tijdens de dagen is er een info- en verkoopstand over de projecten in Brazilië en Congo.

Zondag 16 oktober 2016
11.30 u  Welkomstdrankje (voor wie ingeschreven is voor de maaltijd).
12.00 u  Middagmaal met keuze tussen een warme Congolese kipmaaltijd of een koude                zalmschotel, dessert inbegrepen.
Vanaf 14.00 u: Tea room.
Vanaf 17.00 u tot 20.00 u: variatie aan koude schotels en croque monsieur.

Inschrijven voor het middagmaal op zondag kan ten laatste tot op maandag 10 oktober op        volgende adressen:
- Mevr. Rita Vandenberghe, St.-Kruisstraat 66, Assebroek, tel. 050 35 59 45
- Mevr. Bea Goethals, Vondelstraat 7, Assebroek, tel. 050 35 80 75

Prijs per maaltijd (koud of warm):
-  Volwassenen: 17 euro / Kinderen tot 12 jaar: 8 euro en min 6 jaar: gratis.
Er is ook mogelijkheid om maaltijden te bestellen die op zondag in het parochiehuis kunnen afgehaald worden tussen 11u en 11.30 u.

NIEUWE PRODUKTEN – NOVOS PRODUTOS

Bladwijzers – marcador de paginas: 3 stuks voor 2 euro
Poppetjes – bonecas: groot 10 euro / klein 8 euro / koppel 15 euro.
Verder, zoals steeds, kerstkaarten, wijnzakken, geschenkzakjes, enz... in handgeschept papier.

PADRE ANDRE 90 JAAR – 90 ANOS

Op 23 september werd padre André, stichter van de werkgroep, 90 jaar. Het werd gevierd op zondag 25 september met de familie.
Em 23 de setembro Pe. Andre, fundador do Grupo Acopamec Bélgica completou 90 anos. No dia 25 ele celebrou o seu aniversário com a sua família.

quarta-feira, 31 de agosto de 2016

NIEUWSBRIEF SEPTEMBER - NOTICIAS SETEMBRO 2016

Twee belangrijke agendapunten, tijdens het weekend van 16,17 en 18 september zijn er in Vichte de jaarlijkse kermisfeesten en op 1 oktober is er Wereldburgerdag in Boeverbos. In Acopamec hadden we het bezoek van de Italiaanse eerste minister vergezeld van de gouverneur van Bahia en was er de grote opkuis van de núcleo. Voor hen die opnieuw aan de slag gaan, een mooie start van school- of werkjaar, wat ons betreft, we knijpen er een maandje uit.
Dois eventos importantes na agenda deste mês. Durante o fim de semana de 16,17 e 18 de setembro teremos em Vichte a quermesse anual e no 1 de outubro, um “Wereldburgerdag” em Boeverbos. Na Acopamec tivemos a visita do primeiro-ministro italiano, acompanhado pelo governador da Bahia e também aconteceu a grande limpeza do núcleo.

VICHTE

Kermisweekend Vichte op vrijdag 16, zaterdag 17 en zondag 18 september ten voordele van Acopamec.

A quermesse em Vichte no fim de semana 16, 17 e 18 de setembro será em favor do Acopamec.

vrijdag 16/09/2016 om 20 u.

Optreden van IL SOGNO, het muziekensemble van de Lovie
Een muzikale droom van hitgevoelige nummers, folksongs en eigen composities
Toegangsprijs vvk € 15 – add € 18   (onder 12 jaar gratis)

Doorlopend tentoonstelling van schilderijen en keramiek,
Op zaterdag en zondag van 14 u. tot 18 u.(met verkoop kunstwerken)

Zondag 18/09/2016 vanaf 12 u.
Om 12u Braziliaans visgerecht voor 18 € pp  ( onder 12 jaar 12 € pp)
Vóór 13/09 inschrijven bij de leden vd werkgroep

Gezellig samenzijn in de bar, tombola met prachtige prijzen (trekking zondagavond 18u)
en met de boekenbeurs van het Davidsfonds Vichte

Alle activiteiten gaan door in en rond de Oude Kerk te Vichte
Kaarten voor het optreden, eetfestijn en info
Werkgroep Iloilo
-familie Vaneeckhout-Vantomme      056 77 50 22              Patriek.Vaneeckhout@telenet.be
-familie Verschueren- Kerkhove        056 77 42 24              info@afmibel.be
-familie Nuyttens- Beirlaen                0496 03 12 34            niconuyttens@hotmail.com

WERELDBURGERDAG
ZATERDAG 1 OKTOBER VAN 10 TOT 16 UUR, PROVINCIEHUIS BOEVERBOS
Koning Leopold III-Laan 41 – 8200 SINT-ANDRIES/BRUGGE
Wat? Een dag waarop we mensen samen brengen. Om elkaar te leren kennen, eens “een klapke te doen”, samenwerkingen te starten, nieuwe inspiratie te vinden, zelf het woord te nemen, de werking van het Wereldhuis (nog) beter te leren kennen… 
·         En voor wie?  Voor iedereen. Voor wie al lang met Wereldburgerschap bezig is, maar ook voor wie net komt piepen. Voor de liefhebbers, maar ook voor de professionelen. Voor wie in het Zuiden bezig is, maar ook voor wie in West-Vlaanderen aan een betere wereld werkt.
 
Er is een aanbod voor scholen (lager, middelbaar, hoger), gemeentebesturen, ondernemers, vierde pijlers, NGO’s, stagiairs,…
   

Meer info
Wereldhuis West-Vlaanderen
T 051 26 50 50


OPKUIS NUCLEO – REVIT NÚCLEO

O núcleo de arte Dom Lucas Moreira Neves foi revitalizado. Alunos, professores, convidados, todos juntos botaram a mão na massa, na tinta e na terra. Ver fotos:

Het gebouw van de kunstafdeling Dom Lucas Moreira Neves werd heropgeschikt. Leerlingen,leraars, vrijwilligers, allen samen staken een hand toe om te schilderen, te tuinieren, om het mooi te maken
Algumas fotos do evento:

BEZOEK EERSTE MINISTER VAN ITALIË – VISITA DO PRIMEIRO MINISTRO DA ITALIA

Alvorens naar de openingsceremonie van de Spelen te gaan bezocht Matteo Renzi, eerste minister van Italië, samen met Rui Costa, gouverneur van Bahia, Acopamec.
Enkele foto’s van dat gebeuren:

Antes da participação da cerimônia de abertura dos Jogos Olímpicos, Matteo Renzi, o primeiro-ministro da Itália, juntos com Rui Costa, governador da Bahia, visitou a Acopamec.

terça-feira, 2 de agosto de 2016

NIEUWSBRIEF AUGUSTUS - NOTICIAS AGOSTO 2016

In Brazilië is er geen zomervakantie zoals in België, integendeel. In deze nieuwsbrief stellen we een nieuwe cursus voor, het statuut van kinderen en jongeren werd in Acopamec onder de aandacht gebracht. In de reeks “25 jaar Acopamec” laten we Sheila aan het woord en we kunnen het sportevenement van het ogenblik, de olympische spelen, niet aan ons laten voorbij gaan.
No Brasil, não há férias de verão como na Bélgica, pelo contrário. Neste boletim vamos apresentar um novo curso, o estatuto das crianças e jovens foi apresentado na Acopamec. Na série "25 anos Acopamec" Sheila conta a sua história de 25 anos Acopamec e não podemos esquecer o evento esportivo do momento, os Jogos Olímpicos.

BALLETCURSUS – CURSO DE BALÉ

Sedert jaren steunt de gemeente Oostkamp de afdeling “Arte e Cultura”. Dit jaar werd met hun toelage een nieuwe cursus begonnen, ballet. Oud leerlinge, Brenda, die van kindsaf de balletschool volgt, geeft gedurende twee dagen per week les aan een groep enthousiaste leerlingen. Op die manier geeft Acopamec ook kansen aan jongeren om hun kennis en kunde over te brengen.

Há anos que o município Oostkamp apoia o setor de "Arte e Cultura". Com esse apoio começou um novo curso, balé. A ex aluna, Brenda, que desde a infância pratica balé, ensina dois dias durante a semana um grupo de alunos entusiasmados. Dessa forma a Acopamec também dá oportunidades aos jovens para transferir seus conhecimentos e habilidades.

Statuut van Kind en Jongere – Aniversária do Estatuto da Criança e do Adolescente.

Ook in Acopamec werd de verjaardag van het statuut voor kinderen en adolescenten gevierd. Door alle afdelingen werd de aandacht op de verschillende rechten van de kinderen en jongeren getrokken. Dat gebeurde door voordrachten en theater.

A Acopamec comemorou o aniversário do ECA, Estatuto da Criança e do Adolescente. Todos os setores através palestras e apresentação teatral deram destaque aos vários direitos de crianças e jovens.
25 JAAR ACOPAMEC – 25 ANOS ACOPAMEC
In onze reeks “25 jaar Acopamec” laten we Sheila Camila Soares dos Anjos aan het woord:
Em nossa série “25 anos Acopamec” temos palavra de Sheila Camila Soares dos Anjos:
O Conexão Cidadã é um grupo de formação sociopolítico ligado à Acopamec que reúne adolescentes, jovens e educadores da Instituição, bem como pessoas de fora, para discutir prioritariamente cidadania. Ele existe há sete anos e nós já trabalhamos temas como mercado de trabalho, educação, saúde, segurança, dentre outros, tudo sempre voltado para as necessidades de nosso bairro.
Hoje estou como coordenadora do Conexão Cidadã, mas convivo no ambiente da Acopamec desde menina e fui acompanhada pela Instituição desde cedo. Entrei criança nas atividades da Comunidade Santo Antônio, continuei quando adolescente e fui para os projetos desenvolvidos no prédio do Novo Paraiso. Depois fiz vários cursos profissionalizantes. O primeiro foi o de panificação e, no ano seguinte, o de auxiliar de saúde bucal.
Logo que entrei, trabalhei na Comunidade Novo Paraiso, como educadora do ADE (Apoio ao Desenvolvimento Escolar) e auxiliava crianças e adolescentes. Atualmente, sou educadora social na biblioteca itinerante para o incentivo à leitura e foi, justamente, através desse processo de ser educadora social, que veio a necessidade de aprimorar mais os conhecimentos. Estou fazendo a faculdade de Pedagogia. A Acopamec foi uma das grandes incentivadoras, assim como a minha família. Os meus irmãos também passaram pela Instituição e estão inseridos no mercado do trabalho. A mais nova está com 12 anos e já quer participar da Acopamec.
Se não fosse a Acopamec, creio que eu não seria hoje a pessoa que sou. Eu continuaria uma Sheila atrasada, insegura e com pensamentos negativos. A Instituição me ajudou muito na questão da minha autoestima e identidade. A Acopamec tem um peso positivo muito grande na minha vida.
Também vejo essa atuação benéfica na vida de outros jovens. Muito adolescentes foram resgatados do mundo das drogas. Alguns dizem que se não fosse a Instituição, hoje seriam bandidos, traficantes. Sem a Acopamec no bairro, com certeza, muitos desastres aconteceriam com esses jovens.
Não é um trabalho fácil e são poucas pessoas que fazem. A Acopamec precisa de muito força para continuar. Eu desejo que elas permaneçam com o amor à vida e o acolhimento aos adolescentes e jovens.

“Conexão Cidadã is een sociaal-politieke groep gekoppeld aan Acopamec dat jongeren en opvoeders van de instelling, alsook buitenstaanders, bij elkaar brengt om voornamelijk over burgerrecht te discussiëren. De groep bestaat al zeven jaar en we hebben reeds themas zoals de arbeidsmarkt, onderwijs, gezondheid en veiligheid behandeld, altijd verwijzend naar de behoeften van onze buurt.
Vandaag ben ik coördinatrice van Conexão Cidadã, maar ik ben al van jongsaf aan met Acopamec verweven. Ik kwam als kind terecht in de activiteiten van de gemeenschap Santo Antônio, en als tiener ging ik naar de projecten die in het gebouw van Novo Paraiso plaats hadden. Daarna volgde ik enkele beroepscursussen, eerst de bakkerij en het jaar daarop tandartsassistente.
Bij mijn aanwerving werkte ik in de gemeenschap Novo Paraiso, als opvoedster van ADE (bijsturing van de schoolse kennis) en hielp daarbij de kinderen en adolescenten. Momenteel ben ik sociaal opvoedster in de mobiele bibliotheek die het lezen te bevordert. En juist door het werk als sociale opvoedster begreep ik de noodzaak om me verder te scholen. Ik volg nu de faculteit Pedagogie. Acopamec stimuleerde me enorm evenals mijn familie. Mijn broers gingen ook naar die instelling en werken allebei. Mijn jongste broer is 12 en wil reeds de activiteiten van Acopamec meemaken.
Was het niet van Acopamec, ik denk dat ik niet de persoon zou zijn die ik nu ben. Ik zou een Sheila zijn, traag, onzeker met negatieve gedachten. De instelling heeft me veel geholpen in verband met mijn van eigenwaarde en identiteit. Acopamec heeft een zeer grote positieve waarde in mijn leven.
Ik zie ook deze gunstige invloed in het leven van andere jongeren. Veel tieners werden gered uit de wereld van de drugs. Sommigen zeggen dat als de instelling er niet was ze vandaag bandieten of drugshandelaars zouden zijn. Zonder Acopamec in de buurt, zou het voor vele jongeren dramatisch eindigen.
Het is geen gemakkelijke taak en er zijn maar weinig mensen die dat doen. Acopamec heeft veel kracht nodig om door te gaan. Ik zou willen dat men er met de liefde voor het leven en gastvrij voor adolescenten en jongeren verder blijft gaan.

JOGOS OLYMPICOS – OLYMPISCHE SPELEN

De Olympische Spelen gaan op 5 augustus van start, maar voor tienduizenden gezinnen wordt het grootste sportevenement ter wereld geen feest. Ze moesten gedwongen verhuizen om plaats te maken voor de aanleg van wegen en Olympische installaties. Meer dan 77.000 mensen verloren hun huis sinds 2009, het jaar dat Rio de Spelen kreeg toegewezen.
Mega-evenementen, zoals de Spelen, Wereldbeker voetbal, Pausbezoek, kosten veel geld. Ze vergen grote investeringen die ten koste gaan van openbare diensten als gezondheidzorg en onderwijs. ‘Alleen rijke steden zonder problemen zouden ze mogen organiseren’, zegt Luiz Cesar Ribeiro, professor stadsplanning aan de Federale Universiteit van Rio de Janeiro. Maar de entertainmentindustrie geeft de voorkeur aan steden als Rio omdat daar mechanismen voor corruptie bestaan die het zakendoen vergemakkelijken. Daarom zijn ook Rusland, Zuid-Afrika en Qatar zo aantrekkelijk.’ Brazilië is zowat de uitvinder van dit nieuwe concept aangezien het een Braziliaan was, João Havelange, die als FIFAvoorzitter van 1974 tot 1988 ‘inzag dat met voetbal veel geld te verdienen viel als je het mondialiseerde.
Tijdens de Spelen zullen 21.000 militairen ingezet worden in Rio, en nog eens 20.000 in andere steden waar ook competities plaatsvinden. Dat het geweld in andere steden en tijden blijft doorgaan deert de politici niet.
De tienduizenden atleten, journalisten en toeristen komen op een slecht moment naar Brazilië. Niet alleen verkeert het land in een zware economische en politieke crisis, er is ook de zika-epidemie.
Dat zijn enkele andere kanten van de “gouden” medaille.
Os Jogos Olímpicos terão início em 05 de agosto, mas para uma miríade de famílias, o maior evento esportivo do mundo não é uma festa. Elas foram forçadas a deixar as suas casas para abrir caminho para a construção de estradas e instalações olímpicas. Mais de 77.000 pessoas perderam suas casas desde 2009, o ano em Rio ganhou a concorrência para a realização d os Jogos.
Mega-eventos como os Jogos Olímpicos, Copa do Mundo de Futebol, a visita do Papa, custam muito dinheiro. Eles exigem grandes investimentos à custa dos serviços públicos, como saúde e educação. "Somente cidades ricas, sem problemas, seriam capazes de organizar", diz Luiz Cesar Ribeiro, professor de planejamento urbano da Universidade Federal do Rio de Janeiro. “Mas a indústria do entretenimento prefere cidades como o Rio porque tem mecanismos de corrupção para facilitar a realização de negócios. Por isso também Rússia, África do Sul e Qatar são tão atraentes. O Brasil é mais ou menos o inventor deste novo conceito, desde um brasileiro, João Havelange, como presidente da FIFA 1974-1988, percebeu que a mundialização do jogo de futebol dá muito lucro. ”
Durante os Jogos estarão presente 21.000 soldados no Rio, e outros 20.000 em outras cidades onde as competições acontecem. Mas a violência em outras cidades e durante outros tempos continua e continuará fora do interesse dos políticos.
Os milhares de atletas, jornalistas e turistas vêm em um momento ruim para o Brasil. O país não está só em uma crise grave na econômica e política, há também a epidemia de zika entre outras..
Estes são alguns outros aspectos da medalha de "ouro". 

terça-feira, 28 de junho de 2016

NIEUWSBRIEF JULI - NOTICIAS JULHO 2016

Een nieuwsbrief net op tijd om in te schrijven voor het Congolees feest op 1 juli te Brugge. Verder aandacht voor de junifeesten in Acopamec en Susana doet haar verhaal over 25 jaar Acopamec.

Um boletim bem a tempo de se inscrever para a festa Congolesa no 1 de Julho em Bruges. Você pode ler mais sobre as festas juninas na Acopamec e sobre Susana que conta a sua história de 25 anos Acopamec.
AGENDA
Nsanga viert op 1 juli de 56ste verjaardag van de onafhankelijkheid van Congo. De multiculturele vereniging, die al jaren werkzaam is in Brugge, houdt eraan jullie uit te nodigen.

20u00: Opening en ontvangst
20u15: CONGOLESE FEESTMAALTIJD
                        15€/persoon, 10€/kind tot 13 jaar
                        Tickets te kopen vóór 28 juni 2016 bij
                        Aimée: 0487 / 64 41 69                     Oscar: 0483 / 05 07 95
                        Richard: 0485 / 70 68 28                   Oxfam: 050 / 33 11 68
21u30: WOORDJES van:
                                    - Schepen Noord-Zuidbeleid Brugge:

                                      Dirk De Fauw
                                    - voor Nyota vzw: Aimée Bowendwa
                                    - voor Centre de réflexion sur le Congo:
                                      Griot Tshitenge
22u15: OPENING DISCO met dans in Congolese sfeer
                        met Dj Kris

Dienstencentrum De Garve,  Pannebekestraat 33, 8000 BRUGGE

Em 1 de julho “Nsanga” comemorara o 56º aniversário da independência do Congo. A sociedade multicultural, que ha anos trabalha em Bruges, convida você. Ver o programação a cima.

SINT-JANSFEESTEN – FESTAS JUNINAS
Traditiegetrouw worden in Brazilië tijdens de maand juni de 3 heiligen gevierd: Sint Antonius, Sint Johannes en Sint Pieter. Sint Antonius heeft hier dezelfde betekenis als Valentijn in Europa, de dag van de geliefden. Maar de grootste aandacht gaat naar het feest van “São João”. Wat vroeger een traditioneel feest was uit het noordoosten van Brazilië wordt nu commerciëel uitgebaat in gans Brazilië en verliest daardoor veel van zijn culturele waarde. In Acopamec werd het feest in de verschillende sectoren gevierd.

Tradicionalmente nós comemoramos em junho os três santos: São António, São João e São Pedro. São Antônio tem no Brasil a mesma significação que São Valentine na Europa, o dia dos namorados. Mas a maior atenção vai para a festa de "São João" que costumava ser uma festa tradicional do nordeste do Brasil. Hoje é uma festa comercial e perdeu muito do seu valor cultural.
25 JAAR ACOPAMEC – 25 ANOS ACOPAMEC
In onze reeks “25 jaar Acopamec” laten we Susana Sampaio de Oliveira (tandarts) aan het woord:
Em nossa série “25 anos Acopamec” temos palavra de Susana Sampaio de Oliveira – dentista

Educação é tudo. É o modo de mudar uma geração e um país. Por isso eu acredito na Acopamec. Ela tem um projeto grandioso, com foco na primeira infância, com a creche, passa pela escola e chega até aos cursos profissionalizantes. Sem investimento no ensino, as crianças e os adolescentes ficam perdidos. Na minha área de atuação, sou testemunha como o processo de formação pode transformar vidas. No consultório da Acopamec, acompanhamos as crianças desde a creche e trabalhamos muito a conscientização para a importância do uso da escova de dente e da pasta dental. Ao final do 4° ano, as crianças não têm nenhuma cárie e os dentes estão todos perfeitos.
Quando entrei aqui, eu era estudante do 9° semestre de Odontologia, e o consultório era semelhante a um posto de saúde, onde só eram feitas extrações e algumas restaurações. O estado em que os dentes dos pacientes chegavam não permitia muitas opções de tratamento, e o principal recurso era retirar o dente. Nós trabalhávamos com a doença, e não com a prevenção. Depois de formada, passei a ser responsável pelo consultório e começamos o trabalho de prevenção, atendendo as crianças e os adolescentes que fazem parte dos projetos da Instituição.
Depois sentimos que éramos capazes de fazer mais. No bairro havia jovens que poderiam ser transformados através da educação, e no processo de criação dos cursos profissionalizantes, montamos a formação em Assistente de Saúde Bucal (ASB). O curso tem duração de um ano, e contamos, desde o início, com parceria da Universidade Federal da Bahia (UFBA). Na Universidade, os alunos fazem a vivência prática, e na Acopamec recebem a teoria.
Eu faço esse trabalho por amor. Quando conhecemos as pessoas que se dedicam a esse projeto, quando compreendemos a proposta e vemos todo o sacrifício que é feito para que o trabalho continue, pensamos: “Por que eu não posso me doar um pouco? Por que eu não posso fazer um pouco?”. Por isso estou aqui e assumi esse trabalho. Eu costumo dizer que nesses 18 anos de Acopamec, eu não ensinei: eu ganhei muito mais daqui do que ensinei, porque eu me tornei uma pessoa mais humana e muito melhor. Aqui aprendemos a ser humanos e, para mim, não há ganho mais importante.
Onderwijs is alles. Het is de manier om een ​​generatie en een land te wijzigen. Daarom geloof ik in Acopamec. Het is een grandioos project, met de focus op de vroege kinderjaren, de kinderopvang, dan de school en de beroepscursussen. Zonder investeringen in het onderwijs zijn kinderen en adolescenten verloren. In mijn vakgebied, was ik getuige van hoe het opleidingsproces levens kan veranderen. Tijdens de raadplegingen in Acopamec, begeleiden we de kinderen vanaf de kleuterschool en werken heel bewust aan het belang van het gebruik van de tandenborstel en tandpasta. Aan het einde van het 4de jaar, hebben de kinderen geen enkel tandbederf en de tanden zijn allemaal perfect.

Toen ik hier kwam, was ik een student (9de semester) Tandheelkunde, en het consultorium was vergelijkbaar met een gezondheidscentrum, waar ze enkel extracties deden en soms restauraties. De toestand waarin de patiënten met hun tanden kwamen liet niet veel mogelijkheden tot behandelen toe en de belangrijkste handeling was de tand verwijderen. We werkten met de ziekte en niet met preventie. Na mijn studies werd ik verantwoordelijk voor de tandheelpraktijk en begonnen we werk te maken van de preventie met raadplegingen voor de kinderen en jongeren die deel uitmaken van de projecten van de instelling.
Dan voelden we dat we tot meer in staat waren. In de buurt waren er jongeren die zou kunnen evolueren door opvoeding en onderwijs en in het kader van de beroepscursussen begonnen we met een cursus tandartsassistent. De cursus duurt een jaar en vanaf het begin konden we rekenen op de steun van de Federale Universiteit van Baha (UFBA). In de universiteit krijgen de leerlingen praktijklessen, hier in Acopamec de theorie.
Ik doe dit werk uit liefde. Wanneer we de mensen kennen die het project toegewijd zijn, wanneer we de bedoeling begrijpen en al de offers zien omdat dit project zou voortduren denken we: “Waarom zou ik me niet geven, waarom zou ik niet nog een beetje meer doen?” Het is daarom dat ik deze opdracht aanvaarde. Meestal zeg ik dat ik in die 18 jaar in Acopamec geen les gaf, ik won veel meer dan wat ik aanleerde omdat ik een beter en humaner mens ben geworden.Hier leren we mens worden en voor mij is er niets belangrijker.

segunda-feira, 6 de junho de 2016

NIEUWSBRIEF JUNI - NOTICIAS JUNHO 2016

In deze nieuwsbrief aandacht voor enkele activiteiten in België. In Acopamec werd de nieuwe broodoven in gebruik gesteld en belangrijk voor de periferie, in Ceifar werd “Casa de Alice” ingehuldigd, een hulpcentrum voor psychologische bijstand. Oxfam Anzegem steunde Acopamec en we laten ook Tamires aan het woord over “25 jaar Acopamec”. Ook alle filmpjes van het skypegebeuren tussen kinderen van Acopamec en Vichte.
Neste boletim temos algumas atividades na Bélgica. Na Acopamec o novo forno da padaria foi colocado em uso. Importante para a periferia, a "Casa de Alice" foi inaugurada no Ceifar, um centro de ajuda para assistência psicológica. Oxfam de Anzegem apoiou Acopamec e Tamires fala sobre “25 anos Acopamec”.

AGENDA

Op 25 juni is er opnieuw Feest in ’t Park,  het jaarlijkse noord-zuid festival in het Minnewaterpark te Brugge. Het volledige programma kan je vinden op:


CAFE DE 4 SEIZOENEN
Vier keer per jaar brengen we mensen bij elkaar op een mooie locatie in onze Provincie. Bedoeling is elkaar én elkaars projecten te leren kennen in een informele setting. Als daar samenwerkingen met elkaar of met de Provincie van komen zoveel te beter. Maar voor we samenwerken leren we elkaar best beter kennen. En hoe kan dat beter dan tussen pot en pint!
Vrijdag 24 juni van 18.30 tot 22.00 in K-Trolle, Scharestraat te Roeselare. Van 18.30 uur tot 19.30 uur, zijn de drankjes op onze kosten! Wees dus op tijd
NIEUWE BROODOVEN – NOVO FORNO DA PADARIA
Met steun van de provincie West-Vlaanderen en het Pater Roosefonds heeft Acopamec de meer dan 20-jaar oude broodoven kunnen vervangen door een nieuwe moderne versie.
Com o apoio da província de Flandres Ocidental e a Pater Roosefonds o forno da padaria da Acopamec, depois de mais de 20 anos, foi substituído por uma versão moderna.
OXFAM ANZEGEM STEUNT ACOPAMEC
Ieder jaar schenkt Oxfam Wereldwinkel Anzegem het grootste deel van de winst van hun jaarlijks ontbijt af aan een project, door Anzegemnaren gesteund, in de Derde Wereld. Dit jaar was dit Acopamec, het project dat gesteund wordt door de gemeenteschool Beukennoot uit Vichte. De cheque werd op dinsdag 3 mei 2016 aan Karel Demeulemeester, directeur van de Beukennoot, overhandigd.
Oxfam de Anzegem organiza anualmente um café da manhã para ajudar algum projeto no Terceiro Mundo apoiado pelas pessoas de Anzegem. Este ano foi a Acopamec, o projeto que é apoiado pela escola local “De Beukennoot” em Vichte. O cheque foi doado a seu diretor Karel Demeulemeester.
SKYPE MET VICHTE – ALLE FILMPJES VIA DE SCHOOLSITE – TODOS OS FILMES
De filmpjes van de interactie tussen de leerlingen van Acopamec en Vichte kan je bekijken op de site van de school.
Os filmes da interação entre os alunos da Acopamec e a escola em Vichte estão no site da escola.

CASA DE ALICE
Op 19 mei werd tijdens een feestelijke avond “Casa de Alice” ingehuldigd en geopend. Het project “Casa de Alice” is een afdeling voor psychologische bijstand in de instelling Ceifar (www.ceifar.org.br). In de eerste plaats voor de kinderen en jongeren uit Tancredo Neves maar ook voor de omliggende buurten, scholen en instellingen (Cabula, Sussuarana, Mata Escura, Calabetão). Het project kwam tot stand met in het bijzonder de steun van het bisdom Brugge en vele mensen die Ceifar een warm hart toedragen.
No dia 19 de maio aconteceu, durante uma noite festiva, a inauguração da "Casa de Alice". O projeto "Casa de Alice" é um departamento de assistência psicológica na instituição Ceifar (www.ceifar.org.br) . Ele é principalmente para ajudar as crianças e jovens de Tancredo Neves, mas também aos bairros vizinhos, escolas e instituições (Cabula, Sussuarana, Mata Escura, Calabetão). O projeto foi realizado com o apoio da diocese de Bruges.
25 JAAR ACOPAMEC – 25 ANOS ACOPAMEC
In onze reeks “25 jaar Acopamec” laten we Tamires Santana Oliveira aan het woord:
Em nossa série “25 anos Acopamec” temos palavra de Tamires Santana Oliveira.

Ter sido formada por essa instituição foi uma experiência maravilhosa! Tive várias oportunidades e sempre falo que aproveitei o máximo que o pude; mesmo assim, ainda sinto que poderia ter aproveitado muito mais. Foi um aprendizado sobre limites, regras, quais são os meus deveres, quais sãos os meus direitos, como lutar por eles e especialmente, sobre aproveitar as oportunidades.
Hoje eu exerço a função de auxiliar de biblioteca e tento repassar tudo de bom e de positivo que eu adquiri na Acopamec para os educandos que participam das nossas atividades. A biblioteca atende à comunidade com consulta, pesquisa e empréstimo de livros, mas, além disso, desenvolvemos ações de incentivo à leitura com os nossos alunos. Fazemos parte do Setor de Arte e Cultura por isso a nossas atividades também têm a marca do trabalho artístico.
Sem a Acopamec, eu não consigo imaginar como seria minha vida. Talvez tivesse engravidado cedo e não concluiria nem o Ensino Médio. Hoje, eu estou na faculdade, no terceiro semestre de Administração. Moro com minha filha Pérola Victória e com o pai. A minha rotina é, durante o dia, no trabalho da biblioteca e, de noite, na faculdade.
Eu vim morar nas Casas Lares da Acopamec porque minha avó via que aqui era um ambiente bom para a minha educação. Mesmo morando nas Casas Lares, sempre mantive contato com minha família e todo final de semana ia para casa. Eu nunca cortei o laço familiar, e cultivar essa relação foi bom, porque facilitou o meu retorno para casa quando chegou a hora de me desligar do projeto. Foi nesse período que fiz o estágio na Universidade Católica do Salvador. A universidade tinha um programa para os filhos e netos de quem trabalhava na instituição, e como minha avó era funcionária, eu pude participar da seleção. Passei e fiquei dois anos trabalhando como auxiliar de biblioteca. Mesmo em casa e com o trabalho da universidade, não me afastei da Acopamec. A irmã Rafaela também me ligava para saber como eu estava. Foi assim que surgiu o convite para atuar na biblioteca da Acopamec.
Quero que a Acopamec permaneça por mais 25, 25, 25 e milhões de 25 anos. Com certeza, ela éo diferencial dessa comunidade. Bom seria se em cada bairro existisse uma Acopamec: o contexto social seria diferente, a violência seria menor e teríamos mais pessoas incluídas socialmente.
Gevormd zijn door die instelling was een geweldige ervaring! Ik kreeg heel wat kansen en ik moet zeggen, ik heb ze allemaal vastgenomen, zelfs zo dat ik denk dat ik nog meer had moeten doen. Het was een leerschool over grenzen trekken, regels, wat zijn mijn plichten maar ook mijn rechten, hoe te vechten daarvoor maar voooral je kansen grijpen.
Vandaag oefen ik de functie uit van hulpbibliothecaris en probeer al het goede en positieve dat ik in Acopamec leerde door te geven aan de leerlingen die deelnemen aan onze activiteiten. De bibliotheek bedient de gemeenschap met advies, opzoekingswerk en uitlenen van boeken, maar we hebben ook initiatieven ontwikkeld om het lezen aan te moedigen bij onze leerlingen. Wij zijn onderdeel van de afdeling kunst en cultuur, zodat onze activiteiten ook kaderen in het artistiek werk.
Zonder Acopamec kan ik me niet voorstellen hoe mijn leven er zou uitzien. Misschien zou ik al vroeg zwanger zijn en mijn middelbare studies niet afgewerkt hebben. Vandaag volg ik administratie aan de faculteit, in het derde semester. Ik woon samen met mijn dochter Pearl Victoria en haar vader. Mijn routine is ,werken in de bibliotheek tijdens de dag en 's avonds, op de universiteit.
Ik verbleef in de Casas Lar in Acopamec omdat mijn grootmoeder zag dat het een goede plek was voor mijn opvoeding. Ik heb alijtd contact gehouden met mijn familie en ging elk weekend naar huis. Ik heb nooit de familiebanden doorgeknipt en deze realtie onderhouden was goed om mijn terugkeer te vergemakkelijken toen ik de Casas Lar moest verlaten. Het was tijdens deze periode dat ik een stage  maakte aan de Katholieke Universiteit van Salvador. De universiteit had een programma voor de kinderen en kleinkinderen van degenen die werkzaam waren in de instelling, en omdat mijn grootmoeder er funcionaris was, mocht ik deelnemen aan de selectie. Ik slaagde en heb er twee jaar gewerkt als hulpbibliothecaris. Eens thuis en tijdens het werk van de universiteit bleef ik contact houden met Acopamec. Zuster Rafaela belde me vaak om te weten hoe het was met mij. Zo ontstond de uitnodiging om te werken in de bibliotheek Acopamec.
Graag zou ik willen dat Acopamec blijft bestaan voor nog eens 25, 25, 25 en 25 miljoen jaar. Zeker, het maakt het verschil in de gemeenschap. Het zou goed zijn dat er in elke wijk een Acopamec zou zijn, de sociale context zou anders zijn, het geweld kleiner en meer sociale omgang tussen de mensen.

segunda-feira, 2 de maio de 2016

NIEUWSBRIEF MEI - NOTICIAS MAIO 2016

Een nieuwsbrief met opnieuw heel wat fotomateriaal. Nieuws over de brunch in Leest, het skypegesesprek met de school in Vichte, de eerste les internationaal koken en Sandro doet zijn verhaal over 25 jaar Acopamec.

Um novo boletim com fotos e informações sobre a Acopamec. Notícias sobre o brunch em Leest, conversa via Skype com a escola em Vichte, primeira aula de culinária internacional e Sandro conta a sua história de 25 anos Acopamec.
BRUNCH IN LEEST
De jaarlijkse brunch in Leest was weer eens een succes dank zij een grote groep medewerkers en de vormelingen (zie foto op het eind) die instonden voor de bediening. Leen Ardui met haar kinderen stond er met de info- en verkoopstand van Acopamec. Aan allen een grote dank en proficiat.

O brunch anual de Leest foi de novo um sucesso. Graças a grande organização e a ajuda dos confirmantes (ver foto final) foi possível ajudar 4 projetos, entre eles a Acopamec. Leen Ardui com seus filhos apresentaram info sobre Acopamec e artigos para vender. Nossos sinceros agradecimentos às associações de Leest.

SKYPE ‘DE BEUKENNOOT’ UIT VICHTE – CONVERSA VIA SKYPE COM ESCOLA EM VICHTE
Door Karel Demeulemeester, directeur.
Op 11/4/2016 had er via Skype een virtuele ontmoeting plaats tussen kinderen van Salvador de Bahia (organisatie Acopamec) en Vichte (Anzegem Gemeenteschool de Beukennoot). De Braziliaanse kinderen leerden ons de Samba. De Vlaamse kinderen leerden een choreografie op de muziek van Justin Bieber (Sorry)  We dansten samen, al was er vijf uur verschil in de tijdrekening en zaten we  9000  km van elkaar.

Voor de Braziliaanse kinderen uit de favela’s van Salvador de Bahia was het heel vroeg opstaan vanmorgen. Om 7u30 dienden ze al in het opvangcentrum Acopamec te zijn voor een virtuele ontmoeting met  hun Vichtse leeftijdsgenoten uit het zesde leerjaar B. In Vichte was het 12u30 als alle zesdeklassers van 6B verzameld waren in de computerklas.
Op beide plaatsen stond een cameraatje met micro gericht naar de kinderen. Onze kinderen begonnen met een dansje op het lied “Sorry” van Justin Bieber… iets wat ze geleerd hadden ter voorbereiding van het schoolfeest.
We kregen groot applaus van de Braziliaantjes. Daarna werd het dansje door onze Gaëlle en Anouck aangeleerd aan de Braziliaanse kinderen. Al gauw zagen we dat de kinderen ginder heel vlug het ritme en de beweging machtig waren. Mooi hoe we samen konden dansen (zie film).
Daarna mochten zij een dansje wagen. Op een eenvoudig melodietje brachten ze een mooie samba-dans. Heupen wiegen, handjes ritmisch bewegen, voeten kleine stapjes laten maken… mooi!  Daarna leerden ze ons de dans en bewogen we weer samen… een heel ontroerend moment!!! Kinderen op twee verschillende continenten die elkaar ontmoeten door dans!
"Het was magisch, ondanks de afstand en het tijdsverschil van vijf uur", vervolgt directeur Demeulemeester. "Zo'n Skype-contacten zouden in iedere school verplicht moeten worden. Het hoort bij het beste van wat ik de voorbije jaren in mijn carrière in het onderwijs meemaakte."
No dia 11 de abril tivemos um encontro virtual via Skype entre os alunos de Salvador da Bahia (organização Acopamec) e Vichte (Escola De Beukennoot). As crianças brasileiras nos ensinarem Samba. As crianças flamengas mostraram uma coreografia com a música de Justin Bieber (Sorry). Nós dançamos juntos, apesar cinco horas de diferença e uma distancia de 9000 km.
Para as crianças brasileiras das favelas de Salvador da Bahia ainda era muito cedo pela manhã. As 7:30h elas tinham que estar presente na Acopamec para uma reunião virtual com as crianças de Vichte. Em Vichte foi 12:30h quando todos os alunos da sexta série de 6B se reuniram no laboratório de informática.

Nossos alunos começaram a dançar "Sorry", de Justin Bieber, algo que tinham aprendido em preparação para a festa escolar.Recebemos grande aplauso dos brasileiros. Em seguida, a dança foi ensinada para as crianças brasileiras por nosso Gaëlle e Anouck. Logo vimos que elas estavam com o ritmo e movimento. Que bom podermos dançar juntos! (ver filme)
https://www.youtube.com/watch?v=v7jFJmTNf7M&feature=share
Em seguida, elas nos mostraram uma bela dança, samba. Quadris balançando e mãos movimentando-se ritmicamente, com os pés fazendo pequenos passos ... lindo! Depois, elas nos ensinaram a dança e voltamos a dançar juntos ... um momento muito emocionante !!! Crianças em dois continentes diferentes que se reuniram através da dança!
"Foi mágico, apesar da distância e da diferença de cinco horas", continua o diretor Demeulemeester. "Tais contatos do Skype deve ser obrigatório em todas as escolas. Pertence ao melhor do que eu experimentei em minha carreira na educação nos últimos anos."
http://www.hln.be/regio/nieuws-uit-anzegem/leerlingen-dansen-voor-braziliaantjes-a2672745/
INTERNATIONAAL KOKEN – CULINARIA INTERNATIONAL
De eerste kookles in de reeks internationale keuken zit erop. We ‘gingen’ naar Italië en maakten een ‘gazpacho’ en lasanha. De 18 nieuwe leerlingen waren heel enthousiast en kijken al uit naar de volgende afspraak in mei. De klanten van het restaurant genoten van de maaltijd.
Na primeira aula de culinária na área da cozinha internacional fizemos um ‘passeio’ para a Itália. Preparamos um "gazpacho" e lasanha. Os 18 novos alunos foram muito animados e já ansiosos para a próxima aula, em maio. Os clientes do restaurante aprovaram bem a comida.

25 JAAR ACOPAMEC – 25 ANOS ACOPAMEC: SANDRO ROBERTO LIMA SANTOS             

A Acopamec não começou com um prédio; começou com essas pessoas que iam às casas, às poucas escolas que existiam e às ruas para conhecer a realidade social e a condição de ensino das crianças. Minha mãe, foi professora das Escolas Comunitárias, chamava-se Elzinha, e junto com Gildásio, Dona Mirian e Josélia iniciaram o trabalho que transformou a história do bairro e, por consequência, a história da minha família também.

Minha irmã fez curso na área de administração e datilografia na Acopamec. Na época não tinha computador. Depois, ela fez o curso de assistente em consultório dentário e, a partir daí, foi indicada pra trabalhar num consultório. Hoje, ela ainda trabalha na área de saúde e é atendente em uma clínica. Meu irmão também fez vários cursus na Acopamec e atualmente trabalha como supervisor de uma empresa de telefonia, graças a tudo que aprendeu e viveu aqui.
Como eu sou o mais velho, não havia curso para minha idade. Mas surgiu uma vaga de trabalho na Acopamec, e como eu tinha feito o segundo grau com o curso técnico de Administração e Controle, eu me adequava ao cargo. Foi o meu primeiro emprego de carteira assinada. Tudo que eu tenho agora, tudo que eu sou, eu devo a essa instituição. São mais de 15 anos de trabalho.
Eu acredito que a Acopamec é vista por muitas famílias como a salvação, é a mão estendida que pode salvar as pessoas. O seu diferencial é não desistir do jovem. Porque, por diversas vezes, o que os pais não têm condição de oferecer, a Acopamec proporciona. Muitos jovens que não têm condição de fazer um curso fora podem fazer aqui. O jovem que não tem como procurar o primeiro emprego na cidade pode se inscrever aqui. Minha mãe é falecida, mas muitos jovens e adultos já com família, até hoje, são gratos pelo que ela fez.
Como eu trabalho na parte financeira, a preocupação para os próximos anos é a sobrevivência do trabalho, porque a cada dia está mais difícil conseguir recursos. O que mais me impressiona é que a gente não para, não desiste, porque a obra é grande. Nós tínhamos muita ajuda do exterior, mas agora nós estamos sobrevivendo principalmente de financiamento daqui do Brasil, que é mais difícil ainda de conseguir, porque tem muita burocracia. Mas eu acredito que a Acopamec será a salvação de muita gente por muito, muito tempo.
Acopamec begon niet met een gebouw; het begon met mensen die naar de huizen gingen, om de weinige scholen die bestonden en op straat de sociale werkelijkheid en schoolopleiding van de kinderen te leren kennen. Mijn moeder, Elzinha, was lerares in de gemeenschapschool, en samen met Gildásio, Dona Mirian en Josélia begonnen ze met het werk dat de geschiedenis van de wijk transformeerde en zo ook de geschiedenis van mijn familie.
Mijn zus volgde de cursus administratie en typen (het was nog de tijd van dactylografie) in Acopamec. Op het moment hadden we geen computer. Toen volgde ze de cursus assistent tandheelkundige en van daaruit werd ze aangesteld om te werken in de gezondheiszorg-onthaal. Vandaag werkt ze nog steeds in de gezondheidszorg en is begeleider in een kliniek. Ook mijn broer deed verschillende cursussen in Acopamec en werkt momenteel als supervisor voor een telefoonmaatschappij, met dank voor alles wat hij hier beleefd heeft.
Omdat ik de oudste ben, was er geen cursus voor mijn leeftijd. Maar er ontstond een vacature in Acopamec, en daar ik de tweede graad van het technisch onderwijs van beheers- en controlesysteem had gedaan, melde ik me voor die functie. Het was mijn eerste werk met een getekend contract. Alles wat ik nu heb, alles wat ik ben, heb ik te danken aan die instelling. Ik werk er nu al meer dan 15 jaar.
Voor vele families wordt Acopmec als een reddingsplank gezien, een uitgestoken hand die mensen kan redden. Het verschil zit hem in het niet opgeven van de jongeren. In vele gevallen kunnen de ouders niet bieden wat Acopamec te bieden heeft. Veel jonge mensen die niet in staat zijn om een ​​cursus buiten de wijk te volgen kunnen dat hier doen. De jongere die op zoek gaat naar een eerste baan kan zich hier aanmelden. Mijn moeder is overleden, maar veel jongeren van toen, nu getrouwd en met kinderen, zijn vandaag de dag, nog steeds dankbaar voor wat ze deed.
Daar ik werk in de financiële afdeling weet ik wat de zorg voor de komende jaren van het voortbestaan ​​van Acopamec is, want elke dag is het moeilijker om middelen te krijgen. Wat me verbaast is dat we niet stoppen, niet opgeven, want het werk is groot. We hadden veel hulp van buitenaf, maar nu zijn we hoofdzakelijk aangewezen op het financieren uit Brazilië, wat nog moeilijker te realizeren is door de enorme bureaucratie. Maar ik geloof dat Acopamec de redding zal blijven van vele mensen voor een lange, lange tijd.